Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2016

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΕΝΑΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΔΗ ΚΑΙ ΕΥΦΥΕΣΤΑΤΟ ΝΟΥ - ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ, ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ!

ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ, ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ!

Αδέλφια μου, ο Κύριος γίνεται για όποιον εργάζεται το θέλημά του τείχος πύρινο αλλά και ισχυρό. Το τείχος του Θεού αγκαλιάζει αυτόν που εργάζεται το θέλημα του Θεού. Δηλαδή, όποιος εργάζεται με ειλικρίνεια, ο Θεός του χαρίζει ένα τείχος, τον ασφαλίζει. Δεν ασφαλίζεται από την πρώτη μέρα. Για να φτιάξεις ένα τείχος δεν γίνεται να το τελειώσεις αυτόματα. Έτσι από την ώρα που ξεκινάει ο ειλικρινής αγώνας αρχίζει να χτίζεται και το τείχος αυτό το οποίο σιγά σιγά ολοκληρώνεται και γίνεται ισχυρό. Όσο πιο ειλικρινά εργάζεται κάποιος το θέλημα του Θεού τόσο πιο ισχυρό γίνεται το πύρινο τείχος γύρω από αυτόν, τον άνθρωπο του Θεού, τον οποίον θα προστατεύει αιώνια ο ίδιος ο Θεός και θα τον προστατεύει από όλα τα βέλη τα πεπυρωμένα του Πονηρού, τα οποία δεν θα βρίσκουν ποτέ τον στόχο τους. Μάλιστα, μέσα στο τείχος που ζει ο άνθρωπος του Θεού, θα ζει και ο Θεός. Με δόξα αιώνια θα ζουν Θεός και άνθρωπος του Θεού. Ο Θεός καθημερινά θα τον επενδύει τον άνθρωπο του Θεού και θα τον αυξάνει σε σοφία, σε δύναμη, στα πάντα. Ουράνια και επίγεια αγαθά δίνει ο Θεός σε όποιον αφιερώνεται. Πρώτα έρχονται τα πνευματικά και μετά όλα τα άλλα. Εξάλλου, τα άλλα και να τα έχει κάποιος δεν μπορεί να τα διαχειριστεί σωστά αν δεν έχει το Πνεύμα του Θεού, με φυσική συνέπεια όλο λάθη να κάνει που του κοστίζουν πάρα πολύ. Ο Θεός, λοιπόν, τρέφει τον άνθρωπο του Θεού όπως η τροφός τα παιδιά της, όπως η μάνα τα παιδιά της. Με Πνεύμα τρέφει ο Θεός τον δικό του άνθρωπο, το οποίο τον ζωοποιεί σε σημείο ώστε να ενεργεί τόσο πολύ μέσα του που στη συνέχεια γίνεται χωρίς μέτρο, αφού ευαρεστείται σε αυτόν. Όταν λέμε ότι ο Θεός του δίνει Πνεύμα χωρίς μέτρο αυτό σημαίνει ότι του δίνει την εξουσία να υλοποιεί τα λόγια του (δεν στερείται τίποτα). Όποιος τώρα θελήσει να χτυπήσει, με όποιο τρόπο, τον άνθρωπο του Θεού θα βρει μπροστά του το πύρινο τείχος του Θεού που υπάρχει γύρω από αυτόν και τον φρουρεί. Όποιος θελήσει να χτυπήσει τον άνθρωπο του Θεού να γνωρίζει ότι θα είναι σαν να χτυπά την κόρη του ματιού του Θεού. Έχουμε σχετικά παραδείγματα στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη.
Αδέλφια μου, ο Θεός διά του Λόγου του κατεβαίνει στη Γη. Έθνη πολλά θέλουσι συρρέει στο όρος του Θεού. Το όρος του Θεού είναι η ζωή η άφθαρτη. Η ζωή η άφθαρτη θα είναι το πτυχίο, θα είναι η απόδειξη ότι εφαρμόζουμε το Ευαγγέλιο του Χριστού. Ο καιρός του Θεού ήρθε για όλους εμάς, αφού σήμερα κηρύττεται το Ευαγγέλιο της βασιλείας και μάλιστα ο Θεός μάς έδωσε την άδεια να το κηρύττουμε εμείς, είναι μεγάλο πράγμα αυτό. Δεν ακούγεται από πουθενά αλλού δημόσια το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Σήμερα κηρύττεται διά του Λόγου του σε όλον τον κόσμο. Ο τρόπος; Με τη Φωνή Θεού. Στο μέλλον θα κηρυχθεί το ίδιο Ευαγγέλιο εν δυνάμει πάλι από τη Φωνή Θεού, ώστε ο λαός του Θεού να το καταλάβει, να το συλλάβει και να το αναπτύξει στη ζωή του. Τώρα, ας μην λέω ότι θα κηρυχθεί από τη Φωνή Θεού, ο Θεός να βοηθήσει και απ’ όπου θέλει ας κηρυχθεί, αρκεί να είναι εν δυνάμει για να το καταλάβουν οι άνθρωποι και εμείς όλοι. Οι εχθροί του Θεού και του ανθρώπου δεν είναι τα έθνη, δεν είναι οι άλλοι, αλλά να ξέρουμε ότι είναι ο εγωισμός, τα συμφέροντα, η πονηρία, ο θάνατος. Αυτός είναι ο εχθρός. Για τον άνθρωπο του Θεού δεν υπάρχουν Έλληνες, Γερμανοί, Τούρκοι, κ.λπ. αλλά άνθρωποι. Όλες οι ταμπέλες μπήκαν αφού η σύγχυση της Βαβέλ έφτασε μέχρι σήμερα εδώ, και φανατιστήκαμε, δογματιστήκαμε, χωριστήκαμε. Όλοι άνθρωποι είμαστε. Άρα, λοιπόν, ο άνθρωπος του Θεού έχει έναν εχθρό. Αυτός είναι η αμαρτία, η φθορά, ο θάνατος. Και ξέρουμε ότι όσο θα επικρατεί ο θάνατος ο Χριστός δεν θα ξανάρθει στη Γη διότι είναι γραφικό, κάθου εκ δεξιών μου εωσού θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου (Ψαλμοί 110:1, Ματθαίος 22:44, Μάρκος 12:36, Λουκάς 20:42-43, Πράξεις 2:34-35, Εβραίους 1:13). Έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος (Κορινθίους Α΄ 15:26). Γι’ αυτό ο Θεός σήμερα διά Πνεύματος Αγίου εργάζεται ένα έργο, στη συνέχεια θα φέρει τον Παράκλητο, αυτός θα κηρύξει, θα ελέγξει, θα ιδρύσει την βασιλεία και θα καταργηθεί η φθορά και ο θάνατος για να έρθει ο Χριστός. Ο Χριστός δεν θα ξανάρθει στη Γη για να κηρύξει, αλλά για να συμβασιλέψει. Ο θάνατος δημιουργείται από την αμαρτία, τα γαρ οψώνια της αμαρτίας θάνατος (Ρωμαίους 6:23). Ο Χριστός όμως έφερε δε εις φως την ζωήν και την αφθαρσίαν διά του ευαγγελίου (Τιμόθεος Β΄ 1:10). Εκείνο τον καιρό που η ζωή θα αρχίσει να επικρατεί του θανάτου και όλοι οι άνθρωποι με όλα τα μέσα θα τον πολεμούν, αφού θα έχουν καταλάβει ότι η πάλη τους δεν είναι προς αίμα και σάρκα αλλά προς τας αρχάς προς τας εξουσίας προς τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου προς τα πνευματικά της πονηρίας εν τοις επουρανίοις (Εφεσίους 6:12) τότε με όλα αυτά τα μέσα που μάς χορηγεί ο Πατέρας Θεός, οι άνθρωποι του Θεού (ειδικά αυτοί) σε όλον τον πλανήτη θα έχουν κερδίσει έδαφος. Η ζωή δηλαδή θα νικά τον θάνατο.
Ο τρόπος που ετοιμάζει σήμερα ο Πατέρας τον κόσμο είναι με τη σοφία του, η οποία μυσταγωγικά και με τους αγγέλους του δουλεύει σε όλον τον κόσμο και η οποία γίνεται κατανοητή σιγά σιγά σήμερα από πολλούς ανθρώπους. Σημαντικό ρόλο παίζει και η επιστήμη. Στις μέρες μας εκπληρώνεται η προφητεία του Ησαΐα (33:6), σοφία δε και επιστήμη θέλουσι είσθαι η στερέωσις των καιρών. Όλα δηλαδή συντελούν στο αγαθό. Πάντα συνεργεί εις αγαθόν τοις αγαπώσι τον Θεόν (Ρωμαίους 8:28). Στη συνέχεια η σοφία του Θεού και η αγάπη του θα γίνουν προσιτές και κατανοητές από όλους τους ανθρώπους, θα ανοίξουν τα μάτια τους δηλαδή. Ο Θεός θα ανοίξει τους οφθαλμούς μας που μάς τους έκλεισε η αμαρτία και θα δούμε ότι, ναι, είναι αλήθεια ο Λόγος του Θεού, και όλοι οι άνθρωποι που ζουν στα έθνη θα γνωρίσουν τον Θεό καθώς είναι. Ο Θεός, ο Πατέρας, αφού ενημερώσει διά Πνεύματος Αγίου αλλά και με τους αγγέλους του (προ της ελεύσεώς του) τους ανθρώπους στη Γη, ειδικά αυτούς που υπηρετούν το άγιο θέλημά του, έπειτα θα δημιουργήσει τον λαό του Θεού, το στράτευμα που αναφέρεται στον Ιωήλ όπου σ’ αυτό οι άνθρωποι δεν θα χαλούν τις τάξεις αυτών και θα είναι πάντες διδακτοί Θεού, δεν θα έχουν αρχηγό αλλά θα είναι φίλοι και αδελφοί, εκκλησία της Φιλαδέλφειας (Ιωήλ 2). Οι άνθρωποι του λαού αυτού κάτω από δύσκολους καιρούς θα φανερώνουν τον Θεό. Οι άλλοι, θα ζητήσουν τον Θεό στον λαό του Θεού και θα τον βρουν. Τότε θα έρθει η ώρα —αφού επικρατήσει και βασιλεύσει ο λαός του Θεού— ώστε να κάνει την δευτέρα παρουσία του ο Χριστός. Είναι γραφικό, άνδρες Γαλιλαίοι, τι εστήκατε εμβλέποντες εις τον ουρανόν; ούτος ο Ιησούς ο αναληφθείς αφ’ υμών εις τον ουρανόν, ούτως ελεύσεται όν τρόπον εθεάσασθε αυτόν πορευόμενον εις τον ουρανόν (Πράξεις 1:11). Κατόπιν ο Χριστός όταν έρθει στη Γη γίνεται ο Μέγας Αρχιερέας όλου του κόσμου. Με την καλή έννοια Αρχιερέας διότι εκεί, όπως είπαμε, όλοι θα συμβασιλεύουν, όμως ο Χριστός θα διοικεί τον λαό του Θεού για πολλά χρόνια μέχρι να τον παραδώσει στον Πατέρα. Οι πρώτοι άνθρωποι για να πεθάνουν έκαναν χίλια χρόνια. Και πάλι, χίλια χρόνια θα χρειαστεί να ζούμε με τον Χριστό για να δημιουργήσουμε τον νου του Χριστού 100%, (σε πληρότητα) αφού εκεί θα σπουδάζουμε τη σοφία του Θεού και η σπουδή αυτή θα είναι για εμάς διασκέδαση. Όλοι θα δουν τον Χριστό την ημέρα εκείνη και θα γνωρίσουν ότι είναι ο κατά φύσιν Υιός του Θεού (θα το αποδείξει), ότι είναι αυτός που έδωσε τη ζωή του λύτρον αντί πολλών. Στη συνέχεια στην πόλη που έζησε ο Χριστός και μεγάλωσε, στη Ναζαρέτ, θα στηθεί κατά τις ημέρες της επικράτησης του λαού του Θεού, η κατοικία του Θεού. Δηλαδή, όπως έχουμε εμείς σπίτι σε κάποιο μέρος του πλανήτη, έτσι θα έχει και ο Χριστός το δικό του σπίτι. Αυτό θα βρίσκεται στη Ναζαρέτ. Εκεί που μεγάλωσε εκεί θα ζει. Ο Χριστός από εκεί θα ιερατεύει τον λαό του Θεού. Εκεί θα είναι ο χώρος του Υιού. Σε αυτόν τον χώρο θα εμφανίζεται ο Μέγας Αρχιερέας, ο Χριστός. Όταν έρθει στη Γη ο Χριστός θα συμβασιλέψει με τους λελυτρωμένους του.
Ο Θεός, αδέλφια μου, βγαίνει σιγά σιγά σήμερα και για πάντα και εις τους αιώνας των αιώνων από την Άγια κατοικία που έχει στον ουρανό και με αγγέλους αλλά και διά Πνεύματος Αγίου «σαρώνει» τα έθνη. Έτσι ετοιμάζει τα έθνη στο να γνωρίσουν τον Θεό, ώστε να ετοιμαστεί το έδαφος στη Γη. Και εμείς θα παίξουμε ρόλο σημαντικό αφού με την άδεια, με την συμβουλή του Θεού αναλάβαμε να κηρύττουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Έτσι θα ετοιμαστεί το έδαφος στο να λάβει χώρα η δευτέρα παρουσία του Κυρίου. Με την παρουσία του Χριστού στη Γη, σε μια ημέρα, θα εξαλειφθεί από όλους τους ανθρώπους το κακό. Το κακό με την παρουσία του Χριστού θα εκλείψει αυτόματα από όλον τον πλανήτη, σε μια ημέρα. Κατόπιν, όλοι οι κάτοικοι της Γης για αυτή τη μέρα αλλά και για κάθε μέρα στη συνέχεια θα έχουν γιορτή.
Αδέλφια μου, υπάρχουν επτά Λυχνίες στο θρόνο του Θεού. Αυτές ποτίζουν και παρατηρούν αλλά και οδηγούν τους κατοίκους της Γης στο να γνωρίσουν τον Θεό. Αυτές οι επτά Λυχνίες είναι τα επτά πνεύματα του Θεού τα οποία σπουδάζουν στους ανθρώπους τη σοφία του Θεού. Τα επτά πνεύματα είναι αυτά που λειτουργούν σήμερα πάνω στον πλανήτη και αναγεννούν τον κόσμο (δηλαδή, επτά διαφορετικοί τρόποι) όπως είναι Αποστολικό, Κοινοκτημοσύνη (κοινοβιακό), Ασκητικό, το Έγγαμο Ιερατείο, Ιεραποστολικό, Χριστιανικό -κοινωνικό, Ανοικοδόμηση - Ίδρυση Εκκλησιών. Ακόμα, γύρω από τον θρόνο του Θεού υπάρχουν δύο λιόδεντρα. Αυτά είναι οι δύο άνθρωποι που θα εμφανιστούν τα έσχατα χρόνια για να υπηρετήσουν εν δυνάμει τον Θεό στη Γη, αλλά και να διαφωτίσουν τους ανθρώπους όλης της Γης για το ποιο είναι το θέλημα του Θεού.
Πριν γίνουν αυτά, ο Θεός θα ενθαρρύνει και θα ενισχύσει πολύ τον Ζοροβάβελ. Ζοροβάβελ σημαίνει: Ζωή Ομαδική, Ρομφαία Ολοκληρωτική, Βασιλεία Άφθαρτη, Βασιλεύει Ελληνικός Λαός. Από την Ελλάδα το φως του Χριστού θα λάμψει σε όλη τη Γη. Η Ελλάδα θα γίνει τα επόμενα χρόνια η χώρα η οποία με το ανέσπερο φως του Θεού και τους ανθρώπους του Θεού θα αγκαλιάσει τον κόσμο. Οι άνθρωποι του Θεού σήμερα ζουν στη σιωπή, στο αγιαστήριο και σπουδάζουν τη σοφία του Θεού (δεν είμαστε μόνοι, είναι πολλοί που ζουν στη σιωπή, στο αγιαστήριο και όλοι αυτοί θα βγουν από εκεί όταν έρθει η ώρα). Πηγή ζωής γίνεται η σιωπή για τους ανθρώπους του Θεού και για τον κόσμο στη συνέχεια, αφού μέσα από τη σιωπή θα χορτάσουν τα έθνη Θεό, ζωή, ειρήνη, δικαιοσύνη, αγάπη. Θα χορτάσει ο κόσμος όλος με το Πνεύμα του Θεού που ζωοποιεί. Ελλάδα μου, να θυμάσαι ότι δεν θα πετύχεις τους πνευματικούς σου στόχους ούτε με φυσική δύναμη, ούτε με όπλα, ούτε με πόλεμο, αλλά με το Πνεύμα του Θεού το οποίο σού εξασφάλισε σήμερα ο Θεός. Αυτό το Πνεύμα που καλλιεργείται σήμερα —και θα συνεχίσει να καλλιεργείται— στη χώρα μας, θα γίνει μετέπειτα κίνητρο ζωής, ειρήνης, δικαιοσύνης, χαράς για όλα τα έθνη. Ο Θεός το λέει.
Τώρα, όσοι εντός της Ελλάδας ή εκτός, έχουν μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους να ξέρουν ότι πριν ταπεινωθούν θα ερωτηθούν από τον Θεό και κάθε μέρα ρωτάει ο Θεός τους ανθρώπους σε προσωπικό επίπεδο. Έχουμε ακούσει για την κρίση και όλοι ξέρουμε ότι αρχίζει η κρίση του Θεού από τον οίκο του Θεού (ο οίκος του Θεού είναι ο άνθρωπος) και καταλήγει σε γενική κρίση. Ο Θεός στη προσωπική αλλά και στη γενική κρίση θα πει, θα ρωτήσει, «Ποιος είσαι εσύ παιδί μου που καυχάσαι σαν μεγάλο βουνό; Σε συμβουλεύω, άλλαξε σύντομα διότι πεδιάδα θα γίνεις μπροστά στο Ζοροβάβελ».
Από την Ελλάδα λοιπόν θα βγει αναστημένος πλέον και ενεργός ο ακρογωνιαίος λίθος που λέγεται Χριστός, τον οποίον πέταξαν οι οικοδομούντες (δεν κατάλαβαν την αξία του και όλοι πέταξαν τον Χριστό). Ότι ο Χριστός θα αναστηθεί εν δυνάμει σε όσους σπουδάζουν τη σοφία του Θεού στο αγιαστήριο, αυτό είναι βέβαιο. Στην Ελλάδα σήμερα ο Θεός θα θεμελιώσει τη δική του αλήθεια διά του Χριστού ώστε σιγά σιγά κάθε Έλληνας να γνωρίσει τον Θεό καθώς είναι. Τα παιδιά που είναι στη Φωνή Θεού ξεκίνησαν να τελειοποιούν τον ναό αυτό του Θεού, που άρχισε να χτίζεται με την παρουσία του Χριστού και συνεχίζει (να χτίζεται). Ποιος είναι ο ναός του Θεού; Ο ναός του Θεού δεν είναι χειροποίητος, αλλά είναι θεόπνευστος, δημιουργημένος από τον Λόγο, αφού έχει μέσα του πνοή Θεού και Λόγο Θεού. Και δεν είναι άλλος από το σώμα ημών. Είναι γραφικό, το σώμα υμών ναός του εν υμίν Αγίου Πνεύματος έστιν (Κορινθίους Α΄ 6:19). Να ΄τος ο ναός. Σε αυτόν θα λειτουργεί ο ίδιος ο Θεός. Είναι γραφικό, έρχεται ώρα, και νυν έστιν, ότε οι αληθινοί προσκυνηταί προσκυνήσουσι τω Πατρί εν πνεύματι και αληθεία (Ιωάννης 4:23). Στη συνέχεια ό,τι ολοκληρωθεί και συντελεστεί σε εμάς τους Έλληνες θα συντελεστεί και σε όλα τα έθνη, ώστε όλοι να μπούμε κάτω από τη σκέπη του Θεού, κάτω από τη ζωή την άφθαρτη, κάτω από τον αγιασμό, κάτω από την αγάπη, για να ζήσουμε όλοι, σε όλον τον πλανήτη με ειρήνη, με χαρά, με δικαιοσύνη. Όσοι πολεμούν και μηχανεύονται κακά για τον λαό του Θεού και για την Ελλάδα θα έρθει η ώρα που θα λυπηθούν που της φέρθηκαν άσχημα αλλά και θα χαρούν, διότι θα γίνει αιτία η Ελλάδα να ζωοποιήσει διά Πνεύματος Αγίου τον Θεό μέσα σε όλους τους ανθρώπους, όλης της Γης, φίλους, αδελφούς αλλά και εχθρούς. Όταν γίνουν αυτά θα έρθει ο Χριστός.
Όταν λέω για την Ελλάδα δεν το λέω με εγωισμό, απλώς μιλώ σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, προφητικά. Θέλημα Θεού είναι και όχι θέλημα δικό μου. Κάποτε ο Θεός μίλησε στους Εβραίους με τους Προφήτες, στη συνέχεια μίλησε με τον Υιό, μετά τον Υιό ο Θεός έγραψε το Ευαγγέλιό του στην Αρχαία Ελληνική. Η αποστολή μας είναι αυτή, να εντάξουμε στη ζωή μας τη σοφία του Θεού —πρώτα θα την καταλάβουμε εμείς και θα την ζωοποιήσουμε και έπειτα τα έθνη— ώστε όλα τα έθνη να γνωρίσουν τον Θεό καθώς είναι. Και όχι όπως συμβαίνει σήμερα που ο καθένας φτιάχνει Θεό στα μέτρα του, παραχώρηση Θεού φυσικά, στη σοφία του Θεού ανήκει και αυτό, για να ολοκληρωθεί το σχέδιο του Θεού.
Όποιος απιστεί ας απιστεί, λίγος χρόνος μένει. Όποιος πιστεύει ας πιστεύει περισσότερο, λίγος χρόνος μένει. Η ασέβεια προς τον Θεό κατά την ημέρα του Κυρίου θα εκλείψει για πάντα. Ο τρόπος έχει ως εξής: Άγγελοι του Θεού θα φέρουν το Πνεύμα του Θεού σε όλα τα έθνη. Με το Πνεύμα του Θεού λοιπόν θα σκεπαστεί όλη η Γη. Με το Πνεύμα του Θεού το οποίο ζωοποιεί θα αγκαλιάσει ο Πατέρας Θεός όλους όσους επιζητούν διακαώς τον αγιασμό και που καρτερικά σήμερα υπηρετούν δικαιοσύνη. Γένοιτο, γένοιτο, γένοιτο, αμήν.


Με αγάπη Χριστού, ο υπηρέτης Θεού και ανθρώπου, Θωμάς.






Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΕΝΑΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΔΗ ΚΑΙ ΕΥΦΥΕΣΤΑΤΟ ΝΟΥ

Άνθρωπος του Θεού σημαίνει άνθρωπος ο οποίος είναι γεμάτος με πολλές, πολλές, άπειρες ευλογίες, γεμάτος με αιώνια Χάρη, γεμάτος με άπειρες αρετές. Ο άνθρωπος του Θεού είναι ιδιοκτήτης καρπών, χαρισμάτων, σημείων, ουρανόδρομης σοφίας. Ο άνθρωπος του Θεού είναι το στολίδι του Θεού στον κόσμο. Ο άνθρωπος του Θεού είναι εικόνα του Θεού του αοράτου στη Γη. Ο άνθρωπος του Θεού είναι το αλάτι της Γης. Ο άνθρωπος του Θεού είναι το φώς του Χριστού στον κόσμο. Ο άνθρωπος του Θεού είναι γεμάτος με το Πνεύμα του Θεού. Ο άνθρωπος του Θεού δεν είναι υπάλληλος ώστε να εργάζεται το αγαθό με την ώρα, αλλά η ώρα δεν του φτάνει. Ο άνθρωπος του Θεού δεν είναι έμπορος ψυχών και δεν εκμεταλλεύεται την άγνοια των ανθρώπων. Ο άνθρωπος του Θεού δεν επιθυμεί να γίνει ποιμένας, ούτε προφήτης, ούτε απόστολος, αυτά ήταν για άλλες εποχές, για την δική του εποχή ο άνθρωπος του Θεού επιθυμεί να κάνει το θέλημα του Θεού και ό,τι και να κάνει ξέρει ότι τα διαταχθέντα κάνει, το φυσιολογικό κάνει. Όταν εργάζεσαι στον δικό σου αμπελώνα δεν περιμένεις να σε πληρώσει κάποιος. Ο άνθρωπος του Θεού δεν είναι δούλος, είναι ιδιοκτήτης και όταν εργάζεται, απλά ξεκουράζεται γιατί πάντα εργάζεται την αναγέννησή του, την εξέλιξή του, την θέωσή του, ό,τι κάνει και η καρδιά μας η οποία ξεκουράζεται καθώς εργάζεται. Ο άνθρωπος του Θεού εργάζεται το θέλημα του Θεού το οποίο συγκλίνει στο να αγαπήσει Κύριο και Θεό του εξ όλης της καρδίας του και εξ όλης της ψυχής του και εξ όλης της διανοίας του και εξ όλης της ισχύος του, αλλά και τον πλησίον του σαν τον εαυτό του. Ο άνθρωπος του Θεού εργάζεται ακατάπαυστα στο να αγαπά τον πλησίον του, στο να αγαπά τον Θεό του, στο να αγαπά τον εαυτό του, στο να αγαπά την Δημιουργία. Ο άνθρωπος του Θεού δεν μιλά απλώς για τον Θεό αλλά αγωνίζεται με όλες του τις δυνάμεις ώστε να βρει το έλεος του Θεού για τον εαυτό του, αλλά και για τον αδελφό του ειδικότερα όταν κινδυνεύει, για να ζήσει. Ο τρόπος που μιλά είναι με το παράδειγμά του. Ο άνθρωπος του Θεού εργάζεται με όλες του τις δυνάμεις να κάνει το θέλημα του Θεού. Ο άνθρωπος του Θεού έχει ακατάπαυστη δραστηριότητα στο αγιαστήριο που ζει. Για τον άνθρωπο του Θεού όλα είναι φυσιολογικά. Είναι γραφικό, ούτω και σεις, όταν κάμητε πάντα τα διαταχθέντα εις εσάς, λέγετε ότι δούλοι αχρείοι είμεθα, επειδή εκάμαμεν ό,τι εχρεωστούμεν να κάμωμεν (Λουκάς 17:10). Για τον άνθρωπο του Θεού τα πάντα συνεργούν στο αγαθό και ό,τι κάνει το κάνει διότι αυτό είναι το φυσιολογικό γι’ αυτόν. Ο άνθρωπος του Θεού έναν τίτλο επιδιώκει, αυτός είναι να γίνει φίλος με τον Θεό και φίλος με τους ανθρώπους, μέσα από την αρετή των αρετών την ταπεινοφροσύνη, όλοι οι άλλοι τίτλοι είναι για άλλες εποχές. Μην επιμένουμε να γίνουμε οι άνθρωποι μιας άλλης εποχής. Ο άνθρωπος του Θεού μελετά τον Λόγο του Θεού μέρα και νύχτα. Κοιμάται με το Ευαγγέλιο του Χριστού στο προσκεφάλι του και ξυπνάει με αυτό. Ο άνθρωπος του Θεού δεν μιλά ποτέ για τον Διάβολο και ο λόγος διότι είναι ερωτευμένος με τον Θεό. Όταν είσαι ερωτευμένος, με ό,τι κι αν είσαι ερωτευμένος —ειδικά όταν είσαι με τον Θεό— δεν μιλάς παρά μόνο γι’ αυτόν που εσύ έχεις ερωτευτεί και όταν ακούς κάτι γι’ αυτόν που αγαπάς ανοίγεις τα αφτιά σου για να ακούσεις καλύτερα. Ο άνθρωπος του Θεού είναι προσφορά. Ο άνθρωπος του Θεού είναι πάντα χαρούμενος. Ο άνθρωπος του Θεού δεν έχει κανένα πρόβλημα διότι όλα ανήκουν στην σοφία του Θεού και γι’ αυτόν τα πάντα συνεργούν στο αγαθό —ας μείνει και στο κρεβάτι του πόνου για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο άνθρωπος του Θεού είναι ευγενικός. Ο άνθρωπος του Θεού είναι σκεύος εκλογής. Ο άνθρωπος του Θεού έχει μία θρησκεία, το πάντοτε χαίρετε, αδιαλείπτως προσεύχεσθε, κατά πάντα ευχαριστείτε (Θεσσαλονικείς Α΄ 5:16). Ο άνθρωπος του Θεού έχει και δεύτερη θρησκεία η οποία λέγεται αγάπη ανυπόκριτη, αφού ο άνθρωπος του Θεού μακροθυμεί, αγαθοποιεί, δεν φθονεί, δεν αυθαδιάζει, δεν επαίρεται, δεν ασχημονεί, δεν ζητεί τα εαυτής, δεν παροξύνεται, δεν διαλογίζεται το κακόν, δεν χαίρει εις την αδικίαν, συγχαίρει δε εις την αλήθειαν, πάντα ανέχεται, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Ο άνθρωπος του Θεού έχει αγάπη ανυπόκριτη η οποία στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Ο άνθρωπος του Θεού σε δέχεται όπως είσαι, δεν σου θέτει νόμους και όρους. Η αγάπη τα πάντα δέχεται. Ο άνθρωπος του Θεού είναι ταπεινός. Έχει επίγνωση ότι όλα του δόθηκαν, γι’ αυτό δεν καυχάται, δεν επιθυμεί ούτε κατ’ ελάχιστον να κάνει προβολή και ό,τι κάνει, αφού χρειάζεται να φανερώσει Θεό, το κάνει για την δόξα του Θεού, δεν το κάνει για το θεαθήναι των ανθρώπων. Ο άνθρωπος του Θεού ό,τι κάνει το κάνει με συνείδηση Χριστού διότι έχει επίγνωση, γνωρίζει ότι πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστι καταβαίνον από του πατρός των φώτων (Ιακώβου 1:17). Ο άνθρωπος του Θεού δεν δημιουργεί και δεν διεκδικεί πνευματικά δικαιώματα, ξέρει ότι δεν είναι αυτόφωτος αλλά ετερόφωτος και το έχει αποδεχτεί αυτό αφού γνώρισε ότι η πρόθεση του Θεού δεν είναι να τον σκλαβώσει αλλά να τον κάνει σύμμορφο της δικής του δόξης. Ποιος άλλος Θεός θέλει να σε φτάσει στο δικό του επίπεδο και να συμμετέχεις στη δική του δόξα ως θεός; Ο άνθρωπος του Θεού γνωρίζει πολύ καλά ότι όλα του δόθηκαν, σκέψη, νους, εγκέφαλος, πόδια, χέρια. Τα πάντα, ό,τι έχει, ό,τι βλέπει και ό,τι δεν βλέπει. Γενικά όλο το σώμα, αλλά και ό,τι πνευματικό υπάρχει του δόθηκαν από μία πηγή που λέγεται Θεός, φυσική συνέπεια να έχει μεγάλη εκτίμηση στον Θεό που τον κατέστησε θεό. Ένα μένει, να μάθει να διαχειρίζεται τα πάντα με αγάπη, με ταπεινοφροσύνη, με δικαιοσύνη η οποία έχει σαν αρχή το έλεος και την προσφορά —η δικαιοσύνη των ανθρώπων απαιτεί, του Θεού προσφέρει. Ο άνθρωπος του Θεού δεν προσωποληπτεί, δίνει απλόχερα σε όλους τις δυνατότητες ώστε να μπορούν όλοι να συμμετέχουν στην δόξα του Θεού. Αν θέλουμε να φτάσουμε σύντομα στους στόχους μας χρειάζεται να συλλάβουμε αλλά και να επενδυθούμε με την αρετή των αρετών ταπεινοφροσύνη. Η ταπεινοφροσύνη έχει πολλές ιδιότητες, χρειάζεται αισθητήρια γεγυμνασμένα για να αντιληφθούμε την μεγαλειότητά της και την υπέρλαμπρη δόξα της ώστε να μπορούμε να την διαχειριστούμε με το πνεύμα του Θεού. Φαίνεται μικρή σαν λέξη όμως κινεί Ουρανό και Γη. «Δεν έχω τίποτα, δεν έκανα τίποτα, δεν είμαι τίποτα». Βιωματικά και γραφικά αυτό εξηγείται ως εξής:
1. Δεν έχω τίποτα. Πράγματι, γυμνοί ερχόμαστε στον κόσμο αυτό και χωρίς τίποτα φεύγουμε. Μια φορά ο Κύριος συνάντησε έναν πλούσιο, και αυτός είπε στον Κύριο τι ποιήσω ίνα ζωήν αιώνιον κληρονομήσω; Ο Κύριος του απάντησε, ύπαγε, όσα έχεις πώλησον και δος πτωχοίς, και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ, και δεύρο ακολούθει μοι. (Μάρκος 10:17-23). Μόνο έτσι μπορείς να ακολουθήσεις και να γνωρίσεις τον Θεό, με το να μικρύνουν όλες οι άλλες δραστηριότητες και να αυξηθεί η μία, να γίνεις θεός, παιδί Θεού.
2. Δεν έκανα τίποτα. Πράγματι, είναι γραφικό, ούτω και σεις, όταν κάμητε πάντα τα διαταχθέντα εις εσάς, λέγετε ότι δούλοι αχρείοι είμεθα, επειδή εκάμαμεν ό,τι εχρεωστούμεν να κάμωμεν (Λουκάς 17:10).
3. Δεν ξέρω τίποτα. Εδώ στηρίζεται το γραφικό, μην σκεφτείτε τι θα πείτε, τι θα λαλήσετε, δεν μιλάτε εσείς αλλά το Πνεύμα του Πατέρα σας, μη μεριμνήσητε πώς ή τί λαλήσητε· δοθήσεται γαρ υμίν εν εκείνη τη ώρα τι λαλήσετε. ου γαρ υμείς έστε οι λαλούντες, αλλά το Πνεύμα του πατρός υμών το λαλούν εν υμίν, (Ματθαίος 10:19-20). Καθώς, ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός (Γαλάτες 2:20). Το έχουμε καταλάβει ότι όλα τα πήραμε από τον Χριστό; Τα πήραμε από έναν Πατέρα ο οποίος ποτέ δεν έρχεται να μάς πει ότι «όλα εγώ σου τα έδωσα, χάρη σε εμένα υπάρχεις», αλλά μάς αφήνει ελεύθερους στο να γυρίσουμε όπως ο άσωτος και να εκτιμήσουμε την προσφορά Του. Ο ίδιος ο Χριστός έζησε ταπεινά και φόρεσε την ταπεινοφροσύνη ως ένδυμα για να υπηρετήσει Θεό και άνθρωπο, ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι και δούναι την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών (Ματθαίος 20:28). Μάθετε απ΄ εμού, ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία (Ματθαίος 11:29). Στην Γραφή μιλά ο Θεός για την ταπεινοφροσύνη ως το πιο λαμπρό ένδυμα του ανθρώπου αλλά και το πιο απαραίτητο, επί τίνα επιβλέψω αλλ’ ή επί τον ταπεινόν και ησύχιον και τρέμοντα τους λόγους μου (Ησαΐας 66:2).  
Τώρα, όλα αυτά μπορεί στο άκουσμά τους να μάς συνεπαίρνουν, να μάς κάθονται μέσα μας, να μάς αρέσουν όμως δεν μπορούμε να τα ζήσουμε διότι υπάρχουν άλλοι παράγοντες που μάς εμποδίζουν. Μην απελπιζόμαστε διότι και ο Απ. Παύλος έβλεπε άλλους νόμους μέσα του οι οποίοι ήταν αντίθετοι από αυτό που συλλάμβανε, το υγιές, του Θεού, το θέλημα του Θεού. Ο ίδιος έλεγε, βλέπω δε έτερον νόμον εν τοίς μέλεσί μου αντιστρατευόμενον τω νόμω του νοός μου και αιχμαλωτίζοντά με εν τω νόμω της αμαρτίας τω όντι εν τοίς μέλεσί μου. Ταλαίπωρος εγώ άνθρωπος· τίς με ρύσεται εκ του σώματος του θανάτου τούτου; (Ρωμαίους 7:23-24). Και μετά από καιρό κάνοντας τον αγώνα φώναζε από χαρά, ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός (Γαλάτες 2:20). Αφιέρωση χρειάζεται. Όστις απολέση την ζωήν αυτού ένεκεν εμού και του ευαγγελίου, ούτος θέλει σώσει αυτήν (Μάρκος 8:35). Αν θέλουμε να βρούμε τη ζωή, αν θέλουμε να είναι ποιοτική και ποσοτική, αν θέλουμε να είναι άγια, αν θέλουμε οι φίλοι μας να είναι οι άγιοι ας γίνουμε άγιοι, ας αφιερώσουμε χρόνο, ας γνωρίσουμε τον Θεό, ας αλλάξουμε τον εαυτό μας, ας φύγουμε απ’ ό,τι μάς οδηγεί σε αδιέξοδο. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θέλουν να ακολουθήσουν τον Θεό από φόβο. Με αυτόν τον τρόπο δεν μπορεί να υπάρξει επιτυχία. Γνωρίζουμε όλοι ότι, και παν ό,τι δεν γίνεται εκ πίστεως, είναι αμαρτία (Ρωμαίους 14: 23). Μπορεί στην αρχή να ακολουθήσουμε τον Θεό από περιέργεια, από φόβο ή από οτιδήποτε άλλο, αλλά όχι για όλη μας τη ζωή να προσκολληθούμε στο να τηρούμε έναν τύπο ώστε η συνείδησή μας να βρει την ευκαιρία να καλύπτει τις αμαρτίες. Χρειάζεται να γίνουμε άγιοι, και στο Θεό να πάμε από αγάπη γιατί είναι ο μόνος Ευεργέτης, είναι αυτός που μάς χάρισε τα πάντα, είναι αυτός που μάς δίνει ζωή, που μάς διατηρεί στη ζωή, που μάς ευλογεί τη ζωή. Όταν δεν μπορούμε να τιθασεύσουμε τον έτερο κακό εαυτό μας ας καθίσουμε γόνατο, είσελθε εις το ταμιείον σου, και κλείσας την θύραν σου πρόσευξαι τω πατρί σου τώ εν τώ κρυπτώ, και ο πατήρ σου ο βλέπων εν τώ κρυπτώ αποδώσει σοι εν τώ φανερώ (Ματθαίος 6:6). Να προσευχόμαστε ώστε να μάς απαλλάξει ο Χριστός από ό,τι μάς εγκλωβίζει, απ’ ό,τι μάς οδηγεί σε αδιέξοδο, απ’ ό,τι καταστρέφει την ψυχή μας και το σώμα μας. Τί μάς εγκλωβίζει; Πρώτον, ρίζα όλων των κακών είναι η φιλαργυρία, δεύτερον ο εγωισμός ο οποίος εκδηλώνεται με το να θέλω να κάνω τον μεγάλο και τον τρανό, να θέλω να κάνω τον αντί Θεού στη Γη. Αν τα καταλάβουμε αυτά τα δυο θα ελευθερώσουμε μεγάλο μέρος του εαυτού μας, το οποίο σήμερα δεν μάς επιτρέπει να αποκτήσουμε πνευματικοπύρινα μάτια ώστε να βλέπουμε τον Θεό. Ο Θεός όπως και ο άνθρωπος του Θεού δεν σε θέλει κοντά του με φόβο, ούτε με όρους, ούτε με νόμους, σε θέλει όπως είσαι. Γίνε απλός. Η αγάπη σε δέχεται όπως είσαι. Αφού έχουμε Θεό που μάς δέχεται έτσι, ας ξεκινήσουμε, ας πάμε κοντά του. Έχει αγάπη, θα μάς δεχθεί. Πάντα έχει την πόρτα του ανοιχτή. Η αγάπη του δεν μάς βάζει όρους. Ο Θεός μάς εξελίσσει με τον θαυμασμό, δηλαδή μάς μιλάει και θαυμάζουμε, ενεργεί και δοξάζουμε. Ο Θεός δεν σε αναγεννά με απειλές, αλλά σου ανοίγει πόρτες και βλέπεις την δόξα που μπορείς και εσύ να αποκτήσεις. Ο Θεός μάς δέχεται όπως είμεθα. Στη συνέχεια ο άνθρωπος του Θεού γίνεται χάρη στο Θεό ένα μυροπωλείο Πνεύματος, ένα μυροπωλείο χάρης, σοφίας, δύναμης. Ο άνθρωπος του Θεού εξασφαλίζει από τον Θεό σοφία. Η σοφία είναι ο πάρεδρος του Θεού και δεν συγκρίνεται με όλους τους θησαυρούς της Γης. Μη ζητάμε να γίνουμε πλούσιοι στην ύλη, αλλά στη σοφία. Η σοφία του Θεού είναι ικανή να μάς ελευθερώσει από τα πάντα. Υπάρχει και άλλος τρόπος να ζήσουμε πέρα από αυτόν που καθόρισε η πτώση στη ζωή μας, υπάρχει ο τρόπος του Θεού. Ο άνθρωπος του Θεού μιλά όταν ερωτηθεί, μιλά όταν πρέπει, όσο πρέπει και πάνω απ’ όλα όπου του επιτρέπει ο Πατέρας Θεός. Ο άνθρωπος του Θεού αφήνει τους άλλους να πάνε μπροστά και αυτός τους ακολουθεί. Ο άνθρωπος του Θεού, σου ανοίγει δρόμο, δεν σου κλείνει τον δρόμο. Ο άνθρωπος του Θεού σε όλα λέει ναι. Ο άνθρωπος του Θεού είναι το μέλλον του Θεού στον κόσμο. Ο άνθρωπος του Θεού είναι κληρονόμος Θεού, συγκληρονόμος Χριστού και συμμέτοχος της δόξης αυτού του Θεού. Ο άνθρωπος του Θεού όταν χρειάζεται κινεί Ουρανό και Γη. Ο άνθρωπος του Θεού δεν βλέπει γύρω του, βλέπει μόνο τον Θεό. Ο άνθρωπος του Θεού ζει από σήμερα στον κήπο της Εδέμ αλλά και θα συνεχίζει να ζει στους αιώνες των αιώνων. Ο άνθρωπος του Θεού δεν λέει ψέματα, δεν έχει περιέργεια, δεν κρίνει κανέναν, δεν θυμώνει, ούτε κατ’ ελάχιστον δεν παρουσιάζει παράπονα, όλα αυτά τα εκδηλώνουν οι αδύναμοι. Ο άνθρωπος του Θεού δεν έχει προπέτεια, επιδεικτικότητα, δεν διεκδικεί τίποτα, δεν ζητιανεύει την αγάπη, δεν ζητιανεύει ακόμα ακόμα και την σωτηρία του, αλλά σηκώνει το ανάστημά του. Ποιο ανάστημά του; Της αγάπης του ως προς τον Θεό. Σηκώνει το ανάστημα της ταπεινοφροσύνης, της δικαιοσύνης, της ειρήνης και με αυτά, αφού τα εργάζεται καθ’ εκάστην ημέραν, εξαγοράζει την σωτηρία του. Όπου περνά η ταπείνωση ο Θεός πληρώνει. Ο άνθρωπος του Θεού δεν κρίνει ποτέ σε όσο δυσάρεστη θέση κι αν βρεθεί. Ο Χριστός λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει πάσχων ουκ ηπείλει (Πέτρου Α΄ 2:23). Ο άνθρωπος του Θεού δεν ακολουθεί ανθρώπους, δεν στηρίζεται σε ανθρώπους, ακολουθεί τον Θεό και δημιουργεί μόνο φίλους και φίλους οι οποίοι ακολουθούν τον Θεό. Ο άνθρωπος του Θεού αν καταλάβει ότι οι άλλοι θέλουν να τον κάνουν θεό, ή τάχα μεγάλο και τρανό, απλώς φεύγει. Ο άνθρωπος του Θεού δεν επιθυμεί τις κολακείες, τις αποφεύγει, τις περιφρονεί, δεν τις ακούει, δεν τις υιοθετεί. Ο άνθρωπος του Θεού δεν ανήκει σε καμία οργάνωση, σε κανένα δόγμα, σε κανένα σωματείο. Ο άνθρωπος του Θεού είναι ελεύθερος, ανήκει στον Θεό, και ο λόγος διότι ο Θεός τον διασκεδάζει, ενώ όλα τα άλλα τον καταδυναστεύουν. Ο άνθρωπος του Θεού συνεργάζεται με όσους πραγματικά θέλουν τον Θεό. Ο άνθρωπος του Θεού είναι φιλόξενος, αφού εργάζεται το γενικό συμφέρον και όχι το ατομικό. Ο άνθρωπος του Θεού δεν είναι τσιγκούνης. Ο άνθρωπος του Θεού είναι προσφορά, μοιράζεται. Ο άνθρωπος του Θεού δεν κρύβεται. Ο άνθρωπος του Θεού σε δέχεται όπως είσαι. Ο άνθρωπος του Θεού δεν λέει άλλα και κάνει άλλα. Ο άνθρωπος του Θεού είναι το νέο κτίσμα. Ο άνθρωπος του Θεού θα σου αποκαλυφθεί μόνο αν έχεις φτάσει στο σημείο να έχεις ζήλο, έρωτα, αγάπη στον Θεό, αλλά και την ικανότητα να αντιληφθείς ότι βρίσκεται κοντά σου (ο άνθρωπος του Θεού). Ο άνθρωπος του Θεού αν δει ότι μπορείς να αντιλαμβάνεσαι το άγιο θα σου δώσει κίνητρα στο να εξελιχτείς πνευματικά με σκοπό να ελευθερωθείς. Όχι μόνο να το αντιλαμβάνεσαι αλλά και να το εργάζεσαι, να συμμετέχεις. Ο άνθρωπος του Θεού θα σε ελευθερώσει, θα σε βοηθήσει, γιατί έχει έναν σκοπό, να γίνεις σύμμορφος ώστε όλοι να συμμετέχουν στην δόξα του Θεού ως κληρονόμοι, συγκληρονόμοι και συμμέτοχοι. Ο άνθρωπος του Θεού χαίρει της απείρου κάλλους δόξης του Θεού. Ο άνθρωπος του Θεού δεν δίνει το δικαίωμα σε κανέναν να νομίζει ότι είναι ανώτερος ή κατώτερος. Για τον άνθρωπο του Θεού όλοι οι συνάνθρωποί του είναι μέλη ενός σώματος, τα οποία τα κρατά σε συνοχή το Πνεύμα του Θεού. Ο άνθρωπος του Θεού υπηρετείται από αγγέλους του Θεού αλλά και από τον ίδιο τον Θεό. Ο Θεός υπηρετεί και προσφέρει τα πάντα σε όλον τον κόσμο, όμως τους μαθητές του τούς υπηρετεί με το Πνεύμα του, με τις δυνάμεις του, με την αλήθεια του την οποία μεταγγίζει σ’ αυτούς.  Ο Θεός υπηρετεί με αλήθεια όποιον τον ακολουθεί με αλήθεια. Γνωρίζουμε ότι βρέχει για δικαίους και αδίκους όμως όχι για πάντα, για το παιδί του όμως, για τον άνθρωπο του Θεού βρέχει αιώνια. Ακόμη γνωρίζουμε ότι οι νεκροί απεκόπησαν από της χειρός του Κυρίου (Ψαλμοί 88:5)  καθώς, η αμαρτία γέννησε τον θάνατο (Ιακώβου 1:15). Όταν κάποιος οικειοποιηθεί την αμαρτία αρέσκεται σ’ αυτή και δεν μπορεί ο άνθρωπος αυτός να συμμετέχει στη ζωή ώστε διά του αγιασμού να υπηρετεί Θεό και ο Θεός να τον υπηρετεί. Ο Πατέρας ζητά να έχουμε ταπείνωση, αγάπη, αγιασμό. Ο άνθρωπος του Θεού ακολουθεί τον Θεό κάτω από όλες τις συνθήκες. Βρίσκεται μαζί του και στο όρος Θαβώρ και στο Γολγοθά. Ο άνθρωπος του Θεού έχει απαιτήσεις μόνο από τον εαυτό του, ενώ ο άνθρωπος του κόσμου έχει απαιτήσεις από όλους τους άλλους, ακόμα και με τον Θεό έχει διαμάχες και απαιτήσεις, θεωρεί ότι πρέπει να του δώσει περισσότερα. Για να γίνουμε ο άνθρωπος του Θεού θα χρειαστεί να καταλάβουμε τα εξής (Τιμόθεος Α΄ 6:11- 16) :
Συ όμως, ω άνθρωπε του Θεού, ταύτα φεύγε· ζήτει δε δικαιοσύνην, ευσέβειαν, πίστιν, αγάπην, υπομονήν,  πραότητα.
Πού να τα ζητήσουμε αυτά; Στο αγιαστήριο, στη σιωπή. Η σιωπή έχει ασύλληπτες έννοιες και ιδιότητες. Ο Θεός έχει μια συχνότητα στην οποία όταν μπούμε θα τρελαθούμε από χαρά, θα γεμίσουμε με σοφία. Η συχνότητα του Θεού που εκπέμπει λέγεται σιωπή, αγιαστήριο, αγιασμός.
Αγωνίζου τον καλόν αγώνα της πίστεως, κράτει την αιώνιον ζωήν, εις την οποίαν και προσεκλήθης, και ωμολόγησας την καλήν ομολογίαν ενώπιον πολλών μαρτύρων.
Ποια αιώνια ζωή; Όχι αυτή που συστήνουν σήμερα, μετά τον θάνατο, αλλά αυτή που έφερε ο Χριστός. Ο Χριστός έφερε την ζωή (την αιώνια) και την αφθαρσία διά του Ευαγγελίου (Τιμόθεος Β΄ 1:10). Μη ξεχνάμε τον Λόγο του Θεού, ας αγαπήσουμε τον Λόγο του Θεού, τα λόγια του Χριστού.
Σε παραγγέλλω ενώπιον του Θεού του ζωοποιούντος τα πάντα, και του Ιησού Χριστού του μαρτυρήσαντος ενώπιον του Ποντίου Πιλάτου την καλήν ομολογίαν, να φυλάξης την εντολήν αμόλυντον, άμεμπτον, μέχρι της επιφανείας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, —πολλά τα ερεθίσματα, ας κλείσουμε τα αφτιά και τα μάτια στην αμαρτία, μην παίρνουμε τίποτα απ’ αυτή, αυτό που νομίζουμε ότι θα μάς χαροποιήσει θα μάς θανατώσει, ας ακολουθήσουμε το Αρνίο κάτω απ’ όλες τις συνθήκες— την οποίαν εν τοις ωρισμένοις καιροίς θέλει δείξει ο μακάριος και μόνος Δεσπότης, ο Βασιλεύς των βασιλευόντων, και Κύριος των κυριευόντων, όστις μόνος έχει την αθανασίαν, κατοικών φως απρόσιτον, τον οποίον ουδείς των ανθρώπων είδεν, ουδέ δύναται να ίδη· εις τον οποίον έστω τιμή και κράτος αιώνιον.
Και δεν γίνεται να δούμε την δόξα της αφθαρσίας, της αθανασίας, διότι ακόμα αποφεύγουμε να κάνουμε το θέλημα Του, αρεσκόμαστε στα λόγια, ο νους μας μπορεί να διεργάζεται το θέλημα του Θεού, όμως η καρδιά μας ακόμα δεν ανήκει στον Θεό. Ας ερωτευθούμε τον Θεό και ας τον ακολουθήσουμε.   

Ο άνθρωπος του Θεού βιώνει τις ευαγγελικές αλήθειες στη ζωή του. Όποιος αγαπά πολύ δεν θεωρεί ότι είναι δύσκολο το να μάθει να μην κρίνει, να μην λέει ψέματα, δεν του φαίνεται δύσκολο αλλά εύκολο και ο λόγος γιατί αγαπά. Γι’ αυτό ο άνθρωπος του Θεού δεν μιλά απλώς αλλά βιώνει τις ευαγγελικές αλήθειες στη ζωή του.  Ο άνθρωπος του Θεού δεν μιμείται το κακό, αλλά το αγαθό. Ο αγαθοποιών εκ του Θεού είναι, ο δε κακοποιών δεν είδε τον Θεόν (Ιωάννου Γ΄ 1:11).
Τον άνθρωπο του Θεού τον χαρακτηρίζει ένας πνευματώδης και ευφυέστατος νους, ποτέ δεν φοβάται και δεν θαμπώνεται πνευματικά αλλά και σωματικά Ο άνθρωπος του Θεού μελετά τον Λόγο του Θεού γι’ αυτό διαθέτει ενθουσιασμό, αισθητήρια γεγυμνασμένα και προθυμία στο να υπηρετεί Θεό και άνθρωπο όποιο και αν είναι το κόστος σε χρόνο ή αφοσίωση ή αφιέρωση ή θυσία, γι’ αυτό και το έργο που κάνει δεν τον κουράζει αλλά τον ξεκουράζει.
Ο άνθρωπος του Θεού κατανοεί τους ανθρώπους του κόσμου και ανταποκρίνεται, χωρίς να προσωποληπτεί, στο κάλεσμα για βοήθεια, πνευματική ή υλική, ώστε να δώσει αγάπη στα μέτρα που μπορεί, χωρίς φυσικά να γίνεται εκμετάλλευση.
Ο άνθρωπος του Θεού δεν προσπαθεί να δώσει αγάπη, είναι φυσική κατάσταση εις αυτόν να δίνει αγάπη. Χωρίς να δώσει αγάπη δεν μπορεί να ζήσει. Ο άνθρωπος του Θεού δίνει αγάπη χωρίς μέτρο, όπως λέει και ο Απ. Παύλος, η αγάπη πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει, η αγάπη χαίρεται με το καλό, λυπάται με το κακό, η αγάπη ποτέ δεν εκπίπτει. Κι αν τύχει να δώσουμε όλη μας την αγάπη σε έναν άνθρωπο και αυτός δεν την εκτιμήσει, δεν την δεχτεί, η αγάπη αυτή θα γυρίσει πάλι πίσω στον άνθρωπο του Θεού με πολλούς άλλους τρόπους. Ο Κύριος τόνισε, αν πας σε ένα σπίτι δώσε την ειρήνη και την αγάπη σου, αν δεν την δεχθούν οι άνθρωποι της οικίας, αυτή θα γυρίσει πίσω σε σένα. Μικρό πράγμα είναι να έρθει η ειρήνη σ’ έναν χώρο όπου στεγάζονται άνθρωποι οι οποίοι κάθε μέρα μαλώνουν; Ό,τι δίνουμε γυρίζει πίσω σε εμάς. Γι’ αυτό πρέπει να προσέχουμε τι δίνουμε. Αν δώσουμε κακό αυτό θα γυρίσει πίσω, θα έρθει σε εμάς κακό. Όσο για την αχαριστία που μπορεί να εισπράξουμε ή που θα λάβουμε, να την ξεγράψουμεΗ ευγνωμοσύνη του άλλου θα πρέπει να φύγει από τον νου μας. Αν την βρούμε είμαστε τυχεροί γιατί συναντήσαμε άνθρωπο του Θεού, όχι γιατί την χρειαζόμαστε. Το να περιμένεις ευγνωμοσύνη από τους άλλους είναι πολύ μίζερο και ταπεινό. Αγνωμοσύνη να δεχόμεθα και να χαιρόμεθα.
Ο άνθρωπος του Θεού έχει προορισμό, έχει επιδιώξεις και αυτές είναι, εντολήν καινήν δίδωμι υμίν ίνα αγαπάτε αλλήλους (Ιωάννης 13:34). Ο προορισμός του είναι να φτάσει τους συνανθρώπους του στο να εννοήσουν, μέσα από το παράδειγμά του, ότι είναι συμφέρον τους να είναι ενωμένοι με το πνεύμα του Χριστού, εν τω συνδέσμω της αγάπης.
Ο άνθρωπος του Θεού ζει στην αγάπη και δίνει αγάπη. Η αγάπη του Θεού ομοιάζει με την αγάπη των γονέων ως προς τα παιδιά. Οι γονείς όλο δίνουν χωρίς να ξέρουν αν θα λάβουν.
Ο άνθρωπος του Θεού είναι ταπεινός. Ταπείνωση σημαίνει ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι και δούναι την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών (Ματθαίος 20:28). Ποιος θα νουθετήσει τα αδέλφια του; Ο ταπεινός. Ποιος θα υπηρετήσει τον αδελφό του; Ο ταπεινός. Ποιος θα τρέξει στο πρόβλημα; Ο ταπεινός. Ποιος θα εργαστεί για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου; Ο ταπεινός. Σίγουρα στην αρχή ο καθένας στα μέτρα που μπορεί, κατόπιν, μέσω της ταπείνωσης και της αγάπης, βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας ο άνθρωπος του Θεού, που έχουν την εξουσία να αγκαλιάσουν και να βοηθήσουν πολύ κόσμο. Ο άνθρωπος του Θεού έχει λύσεις, είναι όπως ο Θεός γιατί σπουδάζει, νουθετείται, μαθαίνει, εξελίσσεται από τον Θεό με φυσική συνέπεια να αγκαλιάζει όχι μόνο το δικό του περιβάλλον, αλλά η αγάπη του να επεκτείνεται και να φτάνει μέχρι την άκρη της Γης. Ο Ιερός Χρυσόστομος έλεγε, αρκεί εις άνθρωπος, ζήλω πεπυρωμένος, ολόκληρον διορθώσασθαι δήμον.
Ο άνθρωπος του Θεού πάντα προσεύχεται διότι πιστεύει ότι χωρίς την συγκατάθεση και ευλογία του Θεού στη ζωή του δεν μπορεί να κάνει κανένα έργο πνευματικό, ώστε να το φέρει ενώπιον του Θεού.
Ο άνθρωπος του Θεού δεν πιστεύει ότι αφ’ εαυτού μπορεί να κάνει ένα έργο πνευματικό. Κι αν κάποιος καταφέρει με τεχνάσματα να κάνει ένα έργο χωρίς αγάπη δεν θα γίνει ποτέ του Θεού.
Ο άνθρωπος του Θεού αντιστέκεται στο πονηρό που βλέπει μέσα του, ο Κύριος τονίζει, αντιστήναι τω πονηρώ, και ησυχάζει στο κακό που βλέπει γύρω του. Μη αντιστήναι τω πονηρώ τονίζει ο Λόγος του Θεού όταν αυτό έρχεται απ’ έξω. Ο άνθρωπος του Θεού όταν βλέπει το κακό μέσα του σηκώνει το ανάστημά του και το πολεμά με την προσευχή, με την αφιέρωση, με την μετάνοια, με την αναγέννηση. Δεν το δέχεται ο άνθρωπος του Θεού το πονηρό μέσα του. Ο άνθρωπος του Θεού γίνεται παιδί, εάν δεν επιστρέψητε και γείνητε ως τα παιδία, δεν θέλετε εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών. (Ματθαίος 18:3). Ο άνθρωπος του Θεού λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει πάσχων ουκ ηπείλει (Πέτρου Α΄ 2:23). Ο άνθρωπος του Θεού πάντα νικά το κακό με το καλό, το οποίο καλό του το έχει θέσει, του το έχει βάλει μέσα στην καρδιά του ο ίδιος ο Θεός, γιατί και αυτός είναι αληθινός, δίκαιος, γιατί και αυτός έχει ζήλο, γιατί και αυτός ευαρεστεί με τα έργα του τον Θεό. Ο άνθρωπος του Θεού, όταν τον διώκουν, τον κατηγορούν, τον προσβάλλουν αυτός δεν ανταποδίδει αλλά ησυχάζει. Όλα αυτά χρειάζεται να τα έχει ο άνθρωπος του Θεού γιατί με όλα αυτά ενεργεί κατά Θεόν και αφήνεται να εννοηθεί ότι έχει έναν νου ο οποίος δεν έχει μέσα του μικρότητες, αντιπαλότητες, εγωισμούς, συμφέροντα ή πονηρίες. Με αυτόν τον τρόπο συμβάλλει στην αναγέννηση του συνανθρώπου του, μα πάνω απ’ όλα συμβάλλει με την παρουσία του στο να κάνει το θέλημα του Θεού και να χρησιμοποιηθεί από τον Θεό ως ένα σκεύος εκλογής.
Ο άνθρωπος του Θεού έχει πίστη, ζώσα πίστη. Ο άνθρωπος του Θεού προσεύχεται εν δυνάμει. Ο άνθρωπος του Θεού έχει την ικανότητα να σε βοηθήσει ώστε να αυξηθείς στην πίστη. Η πίστη είναι κινητήριος δύναμη αρκεί να χρησιμοποιείται διά αγάπης ενεργουμένης. Διά της πίστεως δύνασαι να μεταβάλεις  την ασθένεια σε υγεία (πνεύματος και σώματος), την θλίψη σε χαρά, την αμαρτία σε αναμαρτησία, την ασοφία σε σοφία, την αδυναμία σε παντοδυναμία. Η πίστη είναι βεβαίωση πραγμάτων μη βλεπομένων, τα οποία στην αρχή τα ελπίζεις, μετά τα πιστεύεις και στην συνέχεια οι δυνάμεις αυτές γίνονται ιδιοκτησία σου σε σημείο ώστε να λες και να γίνεται.
Ο άνθρωπος του Θεού, όπως είπα και πιο πάνω, δεν ανήκει σε ομάδες απ’ όπου να δέχεται διαταγές, αλλά ούτε και δίνει ο άνθρωπος του Θεού διαταγές. Ο άνθρωπος του Θεού ανήκει στον Θεό και στον συνάνθρωπο, με το πνεύμα της ευγενούς άμιλλας και με το πνεύμα της ταπείνωσης. Με αυτά τα στοιχεία συνεργάζεται με τους πνευματικούς του αδελφούς. Ο άνθρωπος του Θεού δεν εγκλωβίζει τον εαυτό του στα δόγματα υποκινούμενος από εντάλματα ανθρώπων, τα οποία υποκινούν τον διχασμό, τον φανατισμό και την κρίση. Όποιος κρίνει για οποιονδήποτε λόγο, δεν έχει πίστη, δεν έχει αγάπη αλλά συμφέροντα και ό,τι κάνει το κάνει για το θεαθήναι όπως οι υποκριτές, μη γένοιτο.
Ο άνθρωπος του Θεού δεν παρεμβαίνει στη ζωή των άλλων αρνητικά, δεν σε προσβάλλει, ούτε παρουσιάζει θυμούς ή πονηρίες ή εγωισμούς, αλλά ο άνθρωπος του Θεού ούτε και θετικά μπαίνει στη ζωή σου αν δεν του το ζητήσεις. Ο Κύριος τόνισε, όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι (Μάρκος 8:34). Είναι πολλοί που χωρίς καν να ερωτηθούν μηχανεύονται πονηρίες και πηγαίνουν στα σπίτια των ανθρώπων και αιχμαλωτίζουσι τα γυναικάρια. Μην ανοίγουμε την πόρτα μας σε έμπορους ψυχών και μη γυρνάμε από σπίτι σε σπίτι τάχα για να σώσουμε κάποιον. Να έχουμε εμπιστοσύνη στον Θεό. Το Πνεύμα του όπου θέλει πνέει. Το αν έστειλε απόστολους, το αν έστειλε ανθρώπους κατά την εποχή την δική του να κηρύξουν το Ευαγγέλιο της βασιλείας αυτό είχε ένα σκοπό, να γνωρίσουν οι άνθρωποι τον Θεό. Και σήμερα συνεχίζεται το κήρυγμα του Ευαγγελίου της βασιλείας, αλλά όπου μάς το επιτρέπουν, όπου μάς δέχονται, δεν μπαίνουμε βιαίως με πονηρίες ή τεχνάσματα στη ζωή κάποιου. Δεν χρειάζεται να γυρνάμε από εκκλησία σε εκκλησία και να φλυαρούμε ή να κουτσομπολεύουμε. Ας εισέλθουμε στη σιωπή, στο αγιαστήριό μας. Όποιος εργάζεται με πονηρίες γίνεται αιτία ώστε να καταντούν πολλές εκκλησίες   συναγωγές του Σατανά. Ας γνωρίζουμε ώστε να μην επικαλούμεθα τον Θεό μάταια όταν δεν είμεθα έτοιμοι να κάνουμε τα διαταχθέντα του. Όταν κάποιος κινείται κατ’ αυτόν τον τρόπο το μόνο που θα φέρει στη ζωή των άλλων ανθρώπων είναι να τους οδηγήσει σε αδιέξοδο, να καταστρέψει τη ζωή τους. Πολλοί μάλιστα φτάνουν στα πρόθυρα της τρέλας. Μη γένοιτοΆλλοι γίνονται έμποροι ψυχών και εκμεταλλεύονται την άγνοια των ανθρώπων. Μη δίνουμε το δικαίωμα αυτό σε κανέναν. Έχουμε όλοι τον Λόγο του Θεού, ο Θεός φρόντισε το πνευματικό επίπεδο σε όλον τον κόσμο να αλλάξει, όλοι γνωρίζουμε γράμματα, ένας είναι ο Ποιμένας ο Χριστός, όλοι οι άλλοι πάσχουν, είναι άνθρωποι, ο γιατρός τούς κάνει καλά. Γι’ αυτό να μη στηριζόμαστε σε άνθρωπο και όπου βλέπουμε να υπάρχει άνθρωπος με αλαζονεία ή να κάνει τον ποιμένα να μη του δίνουμε το δικαίωμα αυτό. Μόνο με φίλους να συνδιαλεγόμαστε διότι και ο Θεός τόνισε, υμείς φίλοι μου εστε, εάν ποιήτε όσα εγώ εντέλλομαι υμίν (Ιωάννης 15:14). Φίλους μάς θέλει. Γένοιτο, αμήν.



Με αγάπη Χριστού, ο υπηρέτης Θεού και ανθρώπου, Θωμάς.